DOLAR 15,9752 0.2%
EURO 16,8098 0.64%
ALTIN 935,790,61
BITCOIN 463394-2,83%
Isparta

HAFİF YAĞMUR

02:00

İMSAK'A KALAN SÜRE

DEĞERLİMİYİM..
141 okunma

DEĞERLİMİYİM..

ABONE OL
29 Ocak 2022 14:43
DEĞERLİMİYİM..
0

BEĞENDİM

ABONE OL

Bir süredir,sadece okuyorum ama öyle klâsik tür, bilinen meşhur olan, akıl veren, düşündüren kitaplar,makaleler değil.Basit hikayeler,duvar yazıları babında anlamsız sözler,çocuk hikayeleri falan.Nedenini sonra fark ettim.Hep yapımızın,yaşımızın bize dayattığı bakış açısı kısır bir döngü haline gelmiş ruhumu dünyamı sıkmaya başladığı için.Şimdiki aklım, tecrübe ile dünyaya çocuk gözüyle bakmak istedim.Kimbilir belkide,nerden geldim nereye gidiyorum diye merak ettim.Zorlu bir süreç,büyükken çocuklaşabilmek yada bu çağda çocuk olabilmek cidden zor.
Bir süre sonra bunuda bıraktım, baktım ki, yetişkin de olsam,çocukta olsam hep kendi içimi okuyor okudukçada hayattan izole oluyorum.
Çevremi,tanıdığım,tanımadığım,sevdiğim,yerdiğim,ailemi,sokaktaki kediyi,sineği,böceği,çiçeği,bulutları,yıldızları,ay’ı,güneşi, tohumu,ağacı yaprağı gözümün görüp,kulağımın duyduğu,kalbimin hissettiği her şeyi okumaya, onları bilincime dokumaya başladım.
Sanırım kendi hayat yolumu,değerimi anlamayı başardım.Tabiki buda öyle kolayca olmadı.Değişim, yeniden doğmak,yeni yetmelerin tabiri ile resetlenmek zor.
Hepimizin diline pelesenk olmuş bir sözcük”DEĞER”..
Biri bize bizim beklentimiz doğrultusunda yaklaşırsa, değerli, eksik yaklaşırsa değersiz hissederiz.
Nedir bu DEĞER,İMKB gibi iniş çıkışları olan,ölçülebilen,sayılan,tartılan şartlara göre değişkenlik gösteren soyut yada somut bir kavram,nesnemidir.Birileri bize değer vermezse n’olur,eksik,mutsuz,köhnemi yaşarız yada nefessiz mi,kalırız?Bu değer Farz mı?,sünnet mi?olmazsa olmaz mıyız?Sahi, birileri bizi görmezden gelirse yok mu oluruz.Tamam ya tamam ne kızıyorsunuz ki,ruhumuzda açlık,zihnimizde öfke, hırs,haset vs çok acı çektiğimizi ZAN ediyor,üzülüyoruz.Ama,niyekine..
Çünkü,egomuz yaralanıyor..Açlık,acı hisseden ego,tatmin olmak istiyor.Ego,hep en en fazlası benim olsun diyor,çöp öğütücü gibi ne verirsen ver doymuyor..
Bilmem kaç kıratlık bir pırlanta yüzük, bilmem kaç bin liralık saat,24ayar altın bir takı vs,en markalısından bir eşya hediye vermezse sevdiceğimiz biri,ahanda pert olduk,değersiz, değer vermiyor ya la bana..Çağırın gelsin kılıç kalkan ekibi,tiz boynu vurula..!Anlamıyorum ki, gerçekten bir insanın değeri bu zırvalarla eş değer mi?
Tilki kendi postunun içinde,sadece bir hayvan pekte sevildiğini söyleyemeyiz.Bu kürkün içine bir insan girince pek bir itibar görüyor,ee!şimdi verilen değer içindeki insanamı, tilkinin kürkünemi..Ne kattı bu kürk, pırlanta yada diğer nesneler insana.Sadece hırs,kibir..
Nerden geldiyse aklıma ,”Değerli”diye bir köpek çizgi film vardı bir zamanlar,pispis gülerdi.Ne zaman biri çok değerlisin dese,gayri ihtiyari “köpeksin”diyor,diye geçer içimden .
Demem o ki;biri bize değerlisin,dediğinde,bize hoşnut olacağımız şekilde davrandığı da yada tam tersi olduğunda değerimiz belirlenmiyor.O davranış onun kalitesini belirliyor.
Gelelim asıl konumuza, insan yaratılmışsa doğuştan değerli, Allah değer vermiş yaratmış kulun haddinemi değersizleştirmek..Ama şuda bir gerçek herkes, kendi değerini/değersizliğini kendi arttırır/eksiltir.
Birinin bizi güçlü,güzel,iyi,ahlaklı sevilip sayılmaya layık bulması tabiki önemli ve güzel.Tersi olması da bir o kadar kötü.Ama yeterli değil,hepimiz ne olduğumuzu,artı ve eksik yanlarımızı,günahlarımızı,sevaplarımızı biliriz, sükût ederiz.Dil aksini söyleyebilir,kalp yalan bilmez.
İnsanız,arınmaya geldik.Arınmak için kirlenmek lazım  hatada günahta bizim için.Tövbede..
Tüm ömrü birileri bize değer versin,en en çok beni sevsin fasa fiso ile geçiriyoruz.Ama kendimizi sevmeyi bilmiyoruz, bencillikten bahsetmiyorum.Hep birileri için yaşıyor, birileri için günah’a batıyoruz.Bu birileri kim?Aile, çocuk,eş, sevgili,dost çevre,iş uzar gider liste.İşte bu olmazsa olmazların içinde yaşamayı,doğruyu yanlışı,haklıyı, haksızı anamızdan emdiğimiz süt burumuzdan gele gele,seve seve,söve söve deneyimliyoruz.Anaa,sonra bir bakıyoruz ki,ne acı yaşadıysak,ne çektiysek bize kimse birşey yapmamış ki,kendi kendimize yapmışız izin vermişiz.Susmamız gereken yerde geveze,haykırmamız gereken yerde sus pus.İrademizi doğru kullanamamışız.Ya hep vermeye,ya hep almaya alışmış,alıştırmışız.Verdikçe eksilmiş,aldıkça aç gözlü olmuşuz.Nefsimize zulüm etmişiz.
İsraf günah değil miydi? Belki ekmeği ziyan olmasın diye değerlendirdik,suyu boşa harcamadık ama kendimizi ziyan ettik, Allah’ın yarattığı en değerli varlık değilmiydik ki,kendimize özen göstermedik.Kendimi birilerine feda ettim acı çekiyorum dile getirmiyorum”ne asil bir davranış”nasılsa bir gün anlarda ektiğini biçerim.Yok yaa!sen ne istediğini istemediğini ortaya koymazsan kimse kılını kıpırdatmaz.
Kendimize nasıl değer biçeriz ki,ben değerliyim deyince değerli olurmuyuz,zihnimizi ikna edersek bir adım atabiliriz.Bu demek değilki,her şey benim hakkım,her istediğimi almalıyım.Başkası beni bağlamaz..
İşte orda,haddini bileceksin.
Her şeyin bir sahibi var,sende,sana verilen de “O”na ait,kullanım hakkın var nihai karar yine “O”nun.Ben,çocuklarım,ailem,çevrem, malım,mülküm bana lütuf,benim değil.
Yaratan, yaşatan (besleyen),nefesi bitiren “O”..
Ben(sen), verilen lutuflar için sadece,haram,helal çizgisinde seçimler yaparak ilerleme lüksüne sahibim başka bir işlevim yok.Ya ahlâk,ya ahlâksızlık seçmem gereken bu.İşte bu seçimler ile kendi değerimi belirliyorum.Şimdi,haram, helal, ahlâk hak, hukuk gözetmeden bir kul bana çooook değer verse ne olur? sadece egom,kibrim artar.Bize bir faydası var mı?
Peki,ben(sen), kendi hakkımı korursam,karşımdakininde hakkını korumuş olmuyor muyum en azından kul hakkına girmesini engelliyorum.Allah rızka kefil,ben lutfedilenden helali seçtiğimde ailem,sevdiklerim,çevremde helal dairesinde olduğu için harama bulaşmıyoruz.
Ben(sen)gıybet etmiyor,kardeş eti yemiyor,yedirmiyoruz.
Çok sorgulamıyorum,kınamıyorum ki,kimse yalan söylemek zorunda kalmasın.İnsanı en çok yaralayan yalandır çünkü..
Çok ama çok sevdiğim(sevdiğin, istediğim (n) biri yada bir şey var,ona sahip olmak bizi mutlu ederken,başkasına zarar verecek,aynı zamanda hem toplum,hem Allah razı gelmeyecek,o zaman durdurmalıyız kendimizi.Ne oldu şimdi,isteği olmamış çocuk gibi biraz üzüleceğiz, geçecek..Ama,bize ait olmayana el uzatmadık,diretmedik,kimseye zarar vermedik.Rıza’ya razı geldik buda bir nevi “İsmail’in teslimiyeti”..Ne çok ben dedim.. Şöyle düşününelim,bir doğrunun imanı,bin eğriyi düzeltir.O doğru ben(sen)olmalı.Ben mükemmel değilim başkasından bunu niye bekliyorum ki..O zaman ha gayret,kader gayrete aşıksa ben orda olmalıyım.
Çok uzattım ,
Demem o ki,Her şeyin sahibi ve dönüş ancak “O”na,”O”nun Razı geldiği ,değer verdiği biri nasıl değersiz olur ki..
Biz,iki seçenek arasındayız,kendimizi seçmek zorundayız.Hem bu sınav yerinde,hem gerçek yaşam yerinde değer görmek istiyorsak.Ne pahasına olursa olsun,
,harama,nefsimizin azgınlığına kılıç çekmeliyiz.
“Kılıç kaldıran tahtı kazanır,taht’a çıkan da tacı takar”ves’selam.
Ramazan ayı hepimize milat olsun ve değer katsın efendim..

En az 10 karakter gerekli


HIZLI YORUM YAP